p.1Account of the Kingdome of Pegue, 1608
p.1Henri de Feynes de Monsart
p.1Travelled c. 1608 · translated anonymously and printed at London, 1615
p.1Translated from SOAS Bulletin of Burma Research, Vol. 2, No. 2 (Autumn 2004), ISSN 1479-8484, pp. 188–189
p.1Original: 1608_Feynes-de-Monsart_Account-of-the-Kingdome-of-Pegue.pdf, 2 pp.
မြန်မာဘာသာပြန်
p.1ဤစာတမ်းသည် ဘာသာပြန်ဖြစ်သည်။ မူရင်းစာသားမဟုတ်ပါ။ ခေတ်သစ် အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်မှတစ်ဆင့် ပြန်ဆိုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ နေရာဒေသအမည်များကို ခေတ်သစ် မြန်မာအသုံးဖြင့် ဖော်ပြထားပြီး မူရင်းစာလုံးပေါင်းကို လိုအပ်ရာတွင် ကွင်းစကွင်းပိတ်ဖြင့် ထည့်သွင်းထားသည်။ မူရင်းစာသားအတွက် ORIG စာတမ်း သို့မဟုတ် PDF ကို ကြည့်ပါ။
p.1ဟင်နရီ ဒီ ဖေန်း ဒီ မွန်ဆာ
p.1**ကွမ်တုံမှ မကာအိုသို့ ပြန်လာပြီး ပဲခူးနိုင်ငံကို ဖြတ်၍ ခရီးဆက်ခဲ့သည်။ ထိုနိုင်ငံသည် ယခင်ကနှင့် များစွာ ကွာခြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရင်တစ်ပါးက ပြည်သူတို့အား လယ်ယာလုပ်ငန်းနှင့် ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ လူသားတို့ အသုံးဝင်ရာ အခြားအလုပ်များကိုလည်းကောင်း တားမြစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ စားနပ်ရိက္ခာအားလုံးကို စုသိမ်းပြီး မိမိ နန်းတော်အတွင်း၌ ခိုင်ခံ့စွာ တံတိုင်းကာ၍ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ရာ ပြည်သူအများစုမှာ ငတ်မွတ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရောဂါဘေးဖြင့် သေကြေပျက်စီးကြရသည်။ သို့ဖြစ်၍ ယခုအခါ တစ်နိုင်ငံလုံး လူသူဆိတ်ညံ၍ လွင်တီးခေါင်လျက် ရှိသည်။ ရှေးအခါက ရှားပါးကုန်စည်များ — အထူးသဖြင့် အကောင်းဆုံး ပတ္တမြားများ — ကို ရရှိနိုင်ခဲ့သော ထိုအရပ်တွင် ယခုမူ သားရဲတိရစ္ဆာန်တို့သာ ကျက်စားလျက်ရှိကြပြီး ၎င်းတို့ များပြားလှသဖြင့် ဌာနေလူတို့ကိုပင် နှင်ထုတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ယနေ့တိုင် ကျန်ရစ်နေသူတို့မှာ ရိုးရာဘာသာဝင်များ ဖြစ်ကြပြီး အသားအရေ ညိုမောင်းကြသည်။[1]
p.1ထိုမှတစ်ဖန် ကမ္ဗောဒီးယားနိုင်ငံသို့ တစ်ဆယ့်ရှစ်ရက် ခရီး သွားခဲ့ရသည်။ ထိုနိုင်ငံသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော်လည်း မှတ်သားဖွယ် ထူးခြားသည့်အရာ မရှိပေ။ ဘုရင်သည် စစ်သည်လေးသိန်းကို စစ်မြေပြင်သို့ ချီတက်စေနိုင်ပြီး ယိုးဒယားဘုရင်ကို စစ်ခင်းလျက်ရှိသည် ဟူသော အချက်သာလျှင် ထူးခြားသည်။[2]
p.1ထိုမှတစ်ဖန် ယိုးဒယားသို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ထိုနိုင်ငံ့ဘုရင်သည် စစ်သည်ခြောက်သိန်းကို စစ်မြေပြင်သို့ ချီတက်စေနိုင်သည်။ ဤဘုရင်နှစ်ပါးတွင် မြင်းလည်း မရှိ၊ မီးလက်နက်လည်း မရှိပေ။ လေးများနှင့် ကျူပင်နှင့်တူသော အဆစ်များသည့် သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် လှံတစ်မျိုးကိုသာ အသုံးပြုကြသည်။ ထိုသစ်သားကို ဝါးဟု ခေါ်ပြီး အလွန်ခိုင်ခံ့သော်လည်း ကွေးညွှတ်နိုင်၍ အသုံးပြုရ လွယ်ကူသည်။[3]
p.1ဤဘုရင်နှစ်ပါးစလုံးမှာ ရိုးရာဘာသာဝင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဓလေ့ထုံးစံချင်း တော်တော် ကွာခြားသည်။ ယိုးဒယားဘုရင်သည် ဆင်ဖြူတော်ကို ကိုးကွယ်ပြီး ကမ္ဗောဒီးယားဘုရင်မှာမူ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သူများ အများစုကဲ့သို့ ပြုသည်။ ထိုနိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးကို ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်သာ ဖြတ်သန်းခဲ့သဖြင့် မှတ်သားဖွယ် ထူးခြားသည့်အရာ မတွေ့ခဲ့ပါ။ ယိုးဒယားတွင် လောဗန် အလွန်များပြားသည်ကိုသာ တွေ့ခဲ့သည်။ လောဗန်ဆိုသည်မှာ မွှေးရနံ့ရှိသော[4]
p.2**သစ်စေးတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး သစ်ပင်တစ်မျိုး၏ အခေါက်ကို ဦးစွာ ခွဲခြစ်ပေးလိုက်လျှင် ထိုအထဲမှ စိမ့်ထွက်လာသည်။ ထိုအရာဖြင့် ကုန်သွယ်မှု ကြီးကြီးမားမား လုပ်ကိုင်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရပ်သည်သာလျှင် ၎င်းကို တွေ့ရှိနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော နေရာ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ထိုနိုင်ငံနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရာတွင် သုံးလ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။[5]
p.2ထိုမှတစ်ဖန် လောဗန်အတွက် ပုံမှန်လာရောက် ကုန်သွယ်လေ့ရှိသော ပေါ်တူဂီသင်္ဘောတစ်စင်းဖြင့် ခရီးဆက်ခဲ့ရာ ကိုချင်နိုင်ငံသို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ထိုနိုင်ငံမှာ အလွန်မြေဩဇာကောင်းသော နိုင်ငံ ဖြစ်သည်။ ထိုရာသီဥတုဒေသရှိ အခြားနိုင်ငံအားလုံးလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ကြ၏။ ပဲခူးတစ်ခုတည်းသာလျှင် ခြွင်းချက်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ဖြစ်ရခြင်းမှာလည်း သဘာဝအားဖြင့် မဟုတ်ဘဲ နောက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အကြောင်းတစ်ခုကြောင့်သာတည်း။[6]